'@ fvtende
Nou, nou, je kunt ook overdrijven hè.
“In de jaren 80 zijn er veel artiesten groter geworden vanwege remixes.”
Denk je nu werkelijk dat de remixes van hun werk zo’n enorme boost hebben gegeven aan de reputaties van artiesten als Lou Reed, Jan Hammer en Phil Collins?
“De volgende track was denk ik bij weinig mensen bekend geweest als hij niet in de jaren 90 een remix had gekregen. Deze remix is nog altijd één van de meest iconische voorbeelden van dat genré.”
Zelfs dit popdeuntje van Tony Ronald was een veel grotere, internationale hit in 1971 (in Spanje kent vrijwel iedereen het liedje) dan de remix uit 1995.
“Is dus van Bach tot Mozart en van Vivaldi tot Dvorak.”
Maar dus niet Pierre Boulez en Karlheinz Stockhausen, belangrijke 20e eeuwse componisten en pioniers wat betreft gebruik van electronica in de gecomponeerde muziek. Waarom eigenlijk niet?
“Dergelijke uitvoeringen zijn ook met regelmatig met succes live gespeeld door orkesten. Komt ook steeds vaker voor.”
Het is misschien wel aardig als experiment, maar wat die Lowland maakt zal voorlopig niet echt serieus genomen worden buiten de trance-scene. En zeker niet binnen de (modern-)klassieke wereld, daarvoor is het muzikaal (harmonisch, melodisch, ritmisch, dynamisch etc.) en conceptueel veel te mager.
Tja, “impact”. Wat versta je daaronder? Aantal handjes in de lucht op een festival, aantal downloads op i-tunes? En dan met wie of wat vergeleken? Met de Stones, de Toppers, Stef Ekkel?
Tuurlijk zijn er tal van zeer geslaagde remixes, wat mij betreft mag je ‘Rockafeller Skank’ en ‘a little less conversation’ iconisch noemen maar of je het remixen daardoor meer dan een bijproduct van de muziekindustrie mag beschouwen is de vraag.
Zou dit iconisch zijn (toch wekenlang hoog in de top40 in 1971)?
https://www.youtube.com/watch?v=n2QtOqf20qg
Moest even googlen:
Smokey Robinson & The Miracles: opgenomen augustus 1966, uitgebracht in 1968, maar niet als single;
Gladys Knight and The Pips: opgenomen 17 juni 1967, uitgebracht op single 28 september 1967;
Marvin Gaye: opgenomen 3 februari en 10 april 1967, uitgebracht in september 1968.
Ja, dewelke is dan orgineel?
https://www.youtube.com/watch?v=WWvwP72FuVg
(och wat een stem!)
Over Creedance Clearwater Revival:
Kende het via een vriend van mijn oudste broer. Tijdens mijn muzikale bewustwording, 2e helft jaren 70, vond ik het vreselijk suffe hippiemuziek. Ik draaide immers ‘C’est Chic’ helemaal grijs, even als Rose Royce, vond ‘Psycho Killer’ van de Talking Heads ook heel verfrissend en was in de kamer van mijn andere broer te vinden als hij ‘Songs in the key of life’ had opgezet.
@Retro Lex postte enkele dagen geleden ‘Born on the Bayou’ en met ‘I heard it through the grape-vine’ van vandaag moet ik toch erkennen dat die John Fogerty wel een heerlijke, ruige, zuidelijke stem heeft. Begeleiding blijft een beetje hakke-tak maar het is toch eigenlijk best wel om aan te horen.
Goldie staat bij mij ook meer voor de geest vanwege zijn Ol Dirty Basterd - bek en het feit dat hij Bjork bangede, die laatste is natuurlijk wel een begenadigd muzikaal talent, topklasse zelfs
https://www.youtube.com/watch?v=u0cS1FaKPWY
https://www.youtube.com/watch?v=CyM5wow-hUk
Log in via je wielerflits.nl account om deel te nemen aan de discussie.