'@Yeez Vind haar juist een goede analist die op een enthousiaste manier haar visie laat horen. Voor mij ook eens wat anders dan de toch vaak standaard optocht van analisten. @Mister Daarom ook ‘leuk’; ze is inderdaad zeker niet pro Pogacar. Tevens; als Pogacar iets meer gestresst de tijdrit zou winnen, maakt het natuurlijk helemaal niet uit hoe hij door de mixed zone gaat, al doet hij het hinkelend.
Yates vs Kuss is best een interssante discussie. Yates is natuurlijk een betere klassementsrenner dan Kuss, maar ik denk dat Kuss wel degelijk een betere knecht is dan Yates. Ik denk ook dat Vingegaard to nu toe meer aan Kuss heeft gehad dan Pogacar aan Yates. Zowel op Marie Blanque en op Tourmalet was Kuss cruciaal en ook op Puy de Dome zat hij er langer bij dan Yates ( maar daar was zijn invloed verder beperkt).
Dus wat mij betreft is het maar hoe je het bekijkt wie er beter is.
https://www.indeleiderstrui.nl/wielrennen/merijn-zeeman-over-col-de-la-loze-rit-dat-is-de-dag-waarop-we-all-in-gaan
Ik kijk nu al uit naar die rit over de Col de la Loze, want volgens Zeeman gaat JV all-in.
Kijken in hoever Sepp Kuss is hersteld, want dan is zijn bijdrage van cruciaal belang.
Volgens PCS en ook blz,1 staat Kuss nog steeds geprogrammeerd voor de Vuelta. Dat lijkt mij een brug te ver.
En JV gaat niet wisselen van fiets vandaag als we Tom mogen geloven. Hij probeert discreet te zijn, maar dat lukt niet echt. Hij zegt dat Pogaçar gaat wisselen maar de meeste favorieten niet. Aangezien de andere favorieten Jonas, Wout en misschien Adam Yates zijn (die vast hetzelfde zal doen als Pogacar), lijkt me dus duidelijk wat ze bij JV gaan doen.
Dit is waanzinnig en fantastisch. Wat een prestatie. Was na het weekend licht optimistisch maar dit is ongelofelijk. We hebben 10 - 12 dagen in de spanning gezeten, gelukkig is die nu wat minder.
Van Aert en Kuss ook goed. Ploeg is klaar voor morgen. Nog een etappewinst graag. Dit succes smaakt naar meer.
'@pirazzi Nee, all-in is niet nodig morgen, gewoon een hoog tempo rijden en verder kan je iedereen weg laten rijden en laat de andere ploegen het maar uitzoeken. Kortom we krijgen een paar saaie laatste dagen van de Tour, strijd om de dagzeges, gevecht om de bollentrui nog en strijd om de derde podiumplek. Tenzij er nog hele gekke dingen gebeuren, Jumbo die zich ergens laten verrassen, een onverklaarbare inzinking of domme pech bij Vingegaard is deze Tour wel binnen.
Stukje uit Nieuwsblad.be
Hoe Jumbo-Visma de mokerslag van Jonas Vingegaard tot in de details uitstippelde: van ongelakt materiaal over verkenningen, tot goed bewaard geheim
Als twee renners extreem aan mekaar gewaagd zijn, dan geven de details de doorslag. 1 minuut en 38 seconden is een te groot verschil om enkel over de details te spreken. Vingegaard was een klasse te sterk voor Pogacar en de rest. Alleen had Jumbo-Visma het nog maar eens allemaal beter voor mekaar dan UAE Team Emirates. Een blik achter de schermen van hoe deze tijdrit tot in de details was uitgestippeld, terwijl ze bij de grote rivaal toch opnieuw vooral hoopten dat het oertalent Pogacar de klus zou klaren.
“Van het moment dat we het Tourparcours in oktober onder ogen kregen, zijn we aan deze dag beginnen te werken.” Het zijn de woorden van Arthur van Dongen, ploegleider bij Jumbo-Visma. Architect achter deze overdonderende overwinning is dan weer performance manager Mathieu Heijboer. De eerste upgrades gebeurden al bij de start van het nieuwe jaar op het vlak van materiaal. Het frame bleef hetzelfde, maar voor zowel de pedalen, als het schakelsysteem en de wielen koos het Nederlandse team een nieuwe materiaalpartner. Ook het schoenenmerk veranderde: de keuze viel op de lichtste op de markt. “We maken die keuzes niet op basis van de merken die ons het meest sponsoren, maar wel op basis van hoe we sportief vooruitgang kunnen boeken, zei performance manager Mathieu Heijboer toen al. “Met deze aanpassingen, moeten we nog 1 à 2 procent sneller kunnen.” Stap één was al gezet.
Topsnelheid van 81,9 km/u
Al in maart nemen Vingegaard en Heijboer tijdens Parijs-Nice samen de tijdrit van Passy naar Combloux een eerste keer door met videomateriaal. Enkele weken later gaat hij ze ook effectief verkennen. Daarbij laten ze niets aan het toeval over. “Imagineren”, noemt Heijboer het. “De tijdrit sluipt vanaf dat moment in zijn hoofd.”
De lijnen van Vingegaard waren perfect. Hij haalde in de afdaling een topsnelheid van 81,9 km/u met een tijdritfiets. Gezien de Deen een vedergewichtje is, een indrukwekkend cijfer. Niet alleen het vermogen dat hij trapte, ook zijn (bochten)techniek was top.
Al vroeg in die tijdrit krijgt Heijboer de indicatie dat het snor zit. “Na drie kilometer hadden we iemand staan die een tijdopname deed. Daar had hij al 11 seconden voorsprong. Op dat moment wisten we dat het niet anders dan de goeie kant op kon gaan. Jonas valt niet stil. Pogacar moest niet alleen die seconden goedmaken. We wisten ook dat we nog eens tien seconden zouden uitlopen omdat wij geen fietswissel zouden doen en Pogacar wel. Dat maakten we op uit het feit dat hij erop getraind had en wat er in de media over was gezegd.” Het zorgde ongetwijfeld voor nog meer gemoedsrust bij Vingegaard en Niermann in de wagen.
Fietswissel goed bewaard geheim
Dat Vingegaard niet van fiets zou wisselen – en uiteindelijk niemand bij Jumbo-Visma – had Heijboer eind vorig jaar al uitgemaakt, meer dan een half jaar voor deze tijdrit de Tour in een (hoogstwaarschijnlijk) definitieve plooi zou leggen. Het bleef wel een goed bewaard geheim tot vandaag.
“Die beslissing namen we omwille van twee redenen”, zegt Heijboer. “Omdat we op heel wat manieren erin slaagden om het verschil in gewicht tussen onze klim- en onze tijdritfiets wisten te minimaliseren (onder meer door de frames niet te lakken wat een winst van 100-150 gram oplevert, red.), maar ook omdat we wisten dat Jonas bergop amper tot geen vermogen zou verliezen op zijn tijdritfiets. Daar heeft hij vaak op getraind. Daarnaast blijft het toch een risico. Zo’n fietswissel kan ook zomaar misgaan. Je moet het tussen het publiek doen en dat vonden we een te groot risico. In 2020 reed Tom Dumoulin ook al de tijdrit naar La Planche des Belles Filles met zijn tijdritfiets tot boven. We waren dus niet aan ons proefstuk en wisten dat het kon.”
Vreemd genoeg namen ze bij UAE dus de omgekeerde beslissing. Pogacar wisselde wel van fiets. Dat ging op zich behoorlijk vlot, maar bovenop de negen seconden die hij nodig had om te wisselen, moet je ook nog eens de extra tijd rekenen die hij nodig heeft om tot stilstand én weer op volle toeren te komen. “We verloren 9 seconden met die wissel”, klonk het bij Mauro Gianetti, de sportieve baas van UAE. “Dat stelt niet veel voor op een verschil van 1 minuut 38. Bovendien zouden we volgens onze berekeningen 17 seconden meer verloren hebben als Tadej de tijdrit verder zette op zijn tijdritfiets.”
Een andere vaststelling is dat Jumbo-Visma het ook qua trainingsopbouw helemaal voor mekaar heeft. Vingegaard blijft ook na twee weken Tour een heel hoog en stabiel niveau halen, waar Pogacar zondag al de eerste tekenen van verzwakking toonde en in de tijdrit duidelijk nog iets meer vormverlies had opgestapeld dan zijn Deense opponent. De langzame afmattingstactiek die Jumbo-Visma al vanaf dag één van deze Tour ontspint, lijkt dus te gaan werken. De ‘stroomstoten’ van UAE, zoals Van Aert het noemde, missen dan weer hun effect. Door vaak te versnellen en een onregelmatig tempo te ontwikkelen probeerde Pogacar en co. de zwakke plek van Vingegaard bloot te leggen, maar die was daarop ingesteld en gaf amper een krimp in deze Tour.
En dan kon Vingegaard nog niet eens gebruikmaken van zijn vooraf ontwikkelde tijdritpak, dat dankzij specifieke naden en details volledig is voorgevormd naar zijn tijdritpositie door kledingsponsor AGU. Ook hieraan gingen uren research in de windtunnel vooraf, maar doordat Vingegaard de tijdrit in het geel moest rijden en dus in een pak van de sponsor van de Tour, liet hij die liggen. Pogacar was als drager van de witte trui hetzelfde lot beschoren. “Met ons pak had Jonas zeker nog wat meer tijd kunnen nemen, maar dan hebben we het over seconden”, aldus Heijboer.
Eigenlijk tijdverlies verwacht
Jumbo-Visma had alle details dus op een rijtje, maar uiteindelijk was het toch de buitenaardse prestatie van Vingegaard die het verschil maakte. “Dit hadden we niet durven dromen”, zegt Heijboer. “Sterker nog. Ik had licht verlies ingecalculeerd. Een korte tijdrit met explosieve klimmetjes net na een rustdag dan nog. We hadden echt gedacht dat Pogacar beter zou zijn. Ook al hadden we niet veel referentie, hij heeft de laatste maanden weinig tijdritten gereden. Jonas had zich dan weer vergaloppeerd in de tijdrit in de Dauphiné, een les die we meenamen. Ik ben ongelofelijk trots op iedereen die hieraan meewerkte. Het is en blijft een proces van blijven werken en evolueren. We kregen ook wel wat klappen, bijvoorbeeld in de eerste twee tijdritten in de Giro en daardoor ontstonden er best twijfels over onze setup. Gelukkig hebben we dat op Monte Lussari (de afsluitende tijdrit in de Giro, red.) en hier weer rechtgezet. We willen dit nu ook doortrekken met Wout op het WK tijdrijden. Dit is zeker een euforische dag.”
Zo heeft Jumbo-Visma meteen ook zijn revanche beet voor de slottijdrit in de Tour van 2020, toen Pogacar op de voorlaatste dag Roglic nog uit het geel reed. “Ach, dit gaat niet om revanche”, zei Niermann. “Het gaat om de Tour winnen en op dat vlak hebben we een stap in de goede richting gezet.”
Log in via je wielerflits.nl account om deel te nemen aan de discussie.