Vandaag had ik bijvoorbeeld gewillen dat hij mocht sprinten met een lead-out voor zijn neus. En in die 2e rit eigenlijk ook, ook al was die aanval wel leuk. 

Heel dat verhaal van ´overstijgt zijn palmares´, is ook leuk, maar het is tevens een dooddoener en een manier om één en ander te verklaren richting Visma. Maar renners worden op het einde van hun carriere eerst en vooral beoordeeld op basis van hun palmares. En WVA en Visma knippen er lustig in. Met 25 of 30 grand tour-ritzeges zou zijn palmares dikker zijn dan nu en zou het meer tegengewicht geven voor het missen van een paar klassiekers.

Dat was jouw wens als pure Van Aert supporter, maar je bent heel goed in staat om daar voorbij ook in te zien dat voor Brennan rijden volslagen logisch is voor alle betrokkenen.

Verder is het wat mij betreft geen wassen neus om te stellen dat Van Aert mede één van de grootste renners allertijden is door uitzonderlijke prestaties voor zijn ploeg. Wellicht niet voor degenen die wielrennen plat slaan tot een palmares waarin alleen als eerste over de finish komen is terug te vinden, maar dat is wat mij betreft hun verlies.

Ik zou niet weten waar Van Aert die hypothische extra ritoverwinningen kan innen voor iets wat meer waard is dan zijn mooiste momenten in dienst van de ploeg waar hij onderdeel van is.

Wat mij betreft is in de Groene trui, met de Gele trui in zijn wiel de beste renner ooit de genadeklap geven bijvoorbeeld zonder twijfel in de top drie van zijn grootste momenten terug te vinden. Symbool voor alles waar Van Aert als wielrenner voor staat, waarmee hij zichzelf misschien nog wel meer dan met zijn overwinningen de geschiedenisboeken in heeft gereden. Maar op een plat geslagen palmares vindt je dat niet terug te vinden, wat zo'n blik wat mij betreft tamelijk armoedig maakt.