Daar wilde ik nog even op teugkomen trouwens, die MJ posters.
Persoonlijk vind ik Off the Wall een schijtalbum, veel te funky voor mijn smaak. Ontegenzeggelijk erg goed maar niet voor mij.
Thriller, Bad en (toch ook) Dangerous (minder maar toch) vind ik daarentegen alle 3 helemaal super maar dat is een totaal nieuwe stijl, eerder iets dat anderen daarna na gingen doen. Heel nieuw genre dat ik niet eens zwart of wit (hoe toepasselijk haha) kan noemen.
Na dangerous stortte hem als een plumpudding ineen waarvan de hoes van single hail the world, een tank met pleister er op, symbool stond en het vreselijke earth song qui geluid de vaandeldrager is. Alleen met 'care about us' toont hij in die periode nog even zijn pure klasse.
my 2 cents on Michael.
Romans, Ik heb dat al eens uitgelegd hier volgens mij. Inclusief het verhaal dat ik de free record shop smeekte om de promo kartonnen MJ van Bad die jarenlang naast m'n bed stond. Toen ik erbij aangaf dat ik anno 2024 met witte handschoenen masturbeer en dat dat me achteraf niet verbaasd na al die Neverland kinderfeestjes van Michael, reageerde Esims vol walging naar me.
Na Bad was het niet veel soeps meer, hij werd een blanke met een kleineus. Dus zocht ik verder en daar was de hiphop
Herkenbaar Klootje. Met de autotune als meest gehate onderdeel van hedendaagse muziek. Een Jeffrey op een fatbike, nonchalant strak voor zich uitkijkend, Ronnie Flex uit z'n rugtas pompend. Het ultieme kwaad.
Het was een natuurlijk proces, eerst Michael Jackson, daarna de hiphop, en stiekem rnb. Ik kocht eerst Bad, daarna pas Thriller. Die swingt de pan uit. Ben van 78, en Bad kwam uit in 1987. Een jaar later werden we Europees Kampioen. Esims gaf eerder aan dat rond je 14 15de je muzikale smaak begint te smaken, maar het kan ook eerder. Zolang het maar imponeert.
Dat ik daarna in de hiphop(en rnb) ben uitgekomen, via soulvolle acts als Gang Starr, Pete Rock & CL Smooth, the Pharcyde, Snoop Dogg etc, lag misschien wel voor de hand en aan MJ. Justin Timberlake en die krullebol waren ook dol op MJ, als je hun muziek beluistert.
Na de eeuwwisseling luisterde ik ook veel naar Paolo Nutini, Joss Stone, Amy Winehouse. En heel veel Opgezwolle natuurlijk. Legendarische gasten. Onovertroffen anno 2024 als je het mij vraagt. Maar ook Basement Jaxx en Moloko. Jamie Lidell.
Een goede track zit pit in laat m'n nek én voeten bewegen, terwijl m'n vingers op de maat snappen. Lippen licht getuit.
@klootje : grootste probleem zijn de enorme mogelijkheden die als muzikant hebt, daarmee sterft creativiteit tenzij je echt schijt hebt of 'per ongeluk' een band formeert.
ik ken genoeg leuke bands van nu maar waar zulks in de 90er jaren tegen 'mainstream' aanhangen kon is het nu meer obscuur en alternatief. Maar ook dat is prima voor mij.
Log in via je wielerflits.nl account om deel te nemen aan de discussie.