Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Haha ja het is een mooie wijk. Iets té gegentrificeerd nu wellicht, maar nog steeds best een aardige mix van volk en bakfietsmoeders. Ik mocht m'n pakketjes altijd ophalen bij Cigo Simone, zat die al in het winkelcentrum toen jij er woonde? Echt nog een oldskool zaak uit die wijk.
Geitenkamp is tegenwoordig ook wat aan het gentrificeren, er zit zelfs een fietskoffietentje tegenwoordig! Wel echt goed dat dat beschermd stadsaanzicht is, geweldige architectuur zo op de heuvel. Proeflokaal Enjoy&Learn is daar ook een toffe tent, als ik het meen werken die met mensen die op de een of andere manier buiten de samenleving stonden, om ze weer te integreren. Hebben ook elke donderdag een laagdrempelig wijkdiner. Hou van dat soort zaken die hart voor de wijk hebben.
Ik zat in mijn wilde puberjaren nog in Geitenkamp op school (2 jaar): een aparte unit voor 'wel hersens, niet hanteerbaar'. Was een mooie tijd met ontzettend leuke mensen en veel humor. Anders dan op reguliere HAVO/VWO omgevingen lagen daar alle pretenties buitenboord qua 'kijk mij eens goed zijn' en 'ik ga later een grote worden'.
Pijnpunt van Arnhem is oud-zuid, daar heb je nog een flink aantal wijken die aan de beademing liggen. Dat project wat ze nu voeren met kwijtschelding van schulden is ook 't Duifje geloof ik?
Klinkt als een mooie tijd.
Ja, oud-zuid is nog steeds een pijnpunt en daar doen ze inderdaad ook dat experiment. Ik vind zuid sowieso een beetje treurig, Elden nog daargelaten. Doen ze in Nijmegen een stuk beter met Nijmegen-noord mijns inziens.
Ik ben vooral track georienteerd, juist omdat het me zo stoorde dat je vroeger een album moest kopen (dat was toen veel geld) en dat er weinig op stond dat me kon beklijven.
Niettemin is het ook zo dat wanneer een artiest iets heeft gemaakt dat mij aanspreekt, dat ik dan wel getriggerd wordt om te kijken wat-ie nog meer in z'n mars heeft. Scan dan meestal kort de andere producties, zowel losse nummers als albums. Zo af en toe passeert dan wel een album waar zowel de meeste nummers goed van zijn als dat ze onderling qua geluid/gevoel ook cohesie hebben. Of nog beter het aanvoelt als een muzikale reis. Als dat het geval is, schaf ik nog wel eens het digitale album aan. Recent betrof dat Slowdive - Slowdive (2017) en Hammock - Love in the Void (2023) waar ik tegenaan liep.
Fysieke albums doe ik al tijden niet meer aan. Ik ben eigenlijk over het algemeen erg blij met wat de digitalisering en internet het muzikale landschap heeft gebracht. Het is niet langer meer dat een selecte groep mensen bepaald wat uitgebracht moet worden, je kunt nummers individueel aanschaffen en het is niet meer nodig dat er een recordstore nodig is om muziek te verkopen, noch dat wat aangeboden wordt een bepaald verkoopvolume moet halen omdat anders de zaak failliet gaat. Daardoor kunnen er allerlei niches en subniches bestaan en er zijn plekken waar die muziek kan bloeien. Je kan ook makkelijk rondom de mainstream manoevreren, waar overigens nog steeds wel dezelfde krachten werken als vroeger. Het is onderverminderd zo dat de grote stations je nog steeds opdringen (het oude influencen zogezegd) wat goede artiesten of muziek moet zijn, met geforceerd gedweep over fantastische tracks en quasi-interessant geneuzel over hoe het tot stand is gekomen.
Dat van Vevo volg ik niet eens, dat kwam toevallig voorbij toen ik ergens aan het doorklikken was en eens een kijkje ging nemen uit nieuwsgierigheid.
De echt popi stations (Q/538) neem ik nog het station nog de dj's ervan serieus als het aankomt op muziek. Dat komt omdat daar regelmatig de loftrompet uit wordt gestoken bij artiesten als Ronny flex, Bebe Rexha, Rihanna, Mart Hoogkamer, Miley Cyrus etc en die tig lui die autotune nodig hebben. Of de bewierroking van EDM-slappe aftrek producers als David Guetta. Dat spul ligt soms aardig in het gehoor, voor even, maar dan vooral om af te wisselen met je eigen muziek als je daar even genoeg van hebt of om op de achtergrond te hebben in de auto als je met gezelschap onderweg bent.
"Genoeg dingen die je hier zegt waarbij er ook een andere kant is."
Ik kan er ook wel een bedenken. Het is zo laagdrempelig geworden om muziek te maken (of iets dat er op lijkt) en er zijn geen barrieres meer om werk uit te brengen. Daarbij ontbreekt het dus aan filters die er vroeger wel waren. Drie decennia terug moest je meestal toch wel iets fatsoenlijks kunnen neerzetten om in een kroeg te mogen spelen en moest je echt kilometers maken. En investeren in materiaal/opnamen waar je nu met een reguliere laptop en wat software al een heel eind kan komen. Resultaat is nu dat er dagelijks zo'n enorme berg output is waarbij de kleine fractie die de moeite waard is, moeite heeft om niet ondergesneeuwd te raken.
Klein bijkomend voordeel van de laagdrempeligheid is wel dat meer mensen nu makkelijker bezig geraken met muziek en er in theorie minder talent verloren hoeft te gaan. Je kan immers met weinig investeringen door blijven prutsen en het simpel naast je school/werk blijven doen als hobby en blijven doorleren en werken aan je sound. Uiteindelijk, als het je gegeven is om er je beroep van te maken, zul je echter alsnog moeten gaan investeren in apparatuur en.
Log in via je wielerflits.nl account om deel te nemen aan de discussie.