Ik zit ook met Lund in m'n maag. Die lijkt een grote stap te hebben gezet, is na de blessure van Kooij de enige sprinter in de ploeg die potten kan breken en je kunt je toch eigenlijk niet voorstellen dat het bij DDV blijft.
Ik begon met een team met 3x VLAB. Terug naar Pidcock én Laporte. Na het nieuws over Milan, Pidcock gewisseld. Gister toch Laporte en Gregoire eruit omdat ik zag dat ik in sommige klassiekers wel heel veel namen had. En ik graag Pidcock wil, hij levert voor mij gewoon best wat zekere punten op en is ook een outsider in OHN.
Los van een ontsnapping, wil hij ook nog wel eens een sprintje meedoen in rittenkoersen van een week (zie vorig jaar in Renewi (e5), Dauphine (e5) en TA (E4)). Kun je MvdP met goed fatsoen cappen in de TA?
Stond in zijn artikel van gisteren op WF.
Enkel jammer dat hij in geen enkele andere koers capmateriaal is. Zal zijn geld via teampunten wel waard zijn natuurlijk (als zijn knie het eens een jaar houdt)
Renewie sprintte hij voor de eindwinst van de gehele ronde tegen de Lie
Dauphine reed hij voor de groene trui (veel punchy ritten die Dauphine)
Tirenno was een uitgedunde groep van 65 man zonder de helft van de sprinters en na 2 fikse klimmen, zware koers en regen
Gokken dat Mathieu mee sprint in de Tirenno terwijl Groves ook mee doet lijkt me geen goed idee
“Ik heb alles op de klassiekers gezet” – Lonardi klaar voor zijn Vlaamse droom
Door onze wielerredactie
Hij oogt ontspannen, maar in zijn stem klinkt vastberadenheid. De Italiaanse sprinter Giovanni Lonardi heeft een opvallende winter achter de rug. Geen zonovergoten trainingskampen aan de Middellandse Zee, maar regen, wind en eindeloze kasseistroken in Vlaanderen. Met één duidelijk doel: klaar zijn voor het grote werk in het voorjaar.
“Deze winter heb ik harder getraind dan ooit,” vertelt Lonardi tijdens de ploegvoorstelling. “Ik wist dat ik een stap moest zetten. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal.”
Verhuisd naar België
De 28-jarige Italiaan nam een opvallende beslissing: hij verhuisde tijdelijk naar België. Niet voor de cultuur of het eten, maar voor de kasseien.
“Ik ben in België gaan wonen om echt te leren rijden op kasseien,” legt hij uit. “Je kan dat niet simuleren in Italië. Hier voel je elke steen, elke strook. Als het regent, als het waait, dan leer je wat koers is. Dat heb je nodig voor wedstrijden als Gent-Wevelgem en Paris-Roubaix.”
Volgens Lonardi draaide zijn hele winter rond inhoud, kracht en positionering. Lange duurtrainingen werden afgewisseld met specifieke sessies op kasseistroken in West- en Oost-Vlaanderen. “Ik ben vaak kapot thuisgekomen,” lacht hij. “Maar dat was net de bedoeling.”
Van sprinter naar klassiek renner?
Lonardi stond de voorbije jaren vooral bekend als snelle man in kleinere koersen, maar dit seizoen wil hij zijn profiel verbreden.
“Ik blijf een renner met snelheid,” zegt hij. “Maar ik wil meer zijn dan dat. In wedstrijden als Gent-Wevelgem moet je over de heuvels kunnen en positionering is cruciaal. En Parijs-Roubaix… dat is een gevecht. Daar moet je sterk zijn, niet alleen snel.”
De ‘Hel van het Noorden’ spreekt al jaren tot zijn verbeelding. “Als kind keek ik naar Parijs-Roubaix op televisie. Die beelden van modder, lekke banden, renners die kapot zitten… Dat is pure wielersport. Dit jaar wil ik daar echt iets laten zien.”
Alles in functie van het voorjaar
Zijn ploeg ondersteunt zijn ambitie en gaf hem deze winter bewust een aangepast programma. Minder focus op vroege massasprints, meer op inhoud en klassiekers.
“Ik heb offers gebracht,” besluit Lonardi. “Minder thuis geweest, veel alleen getraind in slechte omstandigheden. Maar ik voel dat ik sterker ben dan ooit. Mijn grote doelen zijn duidelijk: Gent-Wevelgem en Parijs-Roubaix. Daar wil ik top zijn.”
Of het genoeg zal zijn om mee te doen voor de prijzen, zal het voorjaar uitwijzen. Maar één ding is zeker: Giovanni Lonardi heeft zijn zinnen gezet op de kasseien — en hij meent het.
Log in via je wielerflits.nl account om deel te nemen aan de discussie.